خدايا
ای که جاودانگی را ويژه خود ساخته ای
و بر بندگان ، مرگ و زندگی و فنا رقم زده ای
ای که کار تو سخن و سخنت فرمان و فرمانت بر آنچه بخواهی
نافذ و گذراست.
خدايا
تو را به نامی می خوانم که ، دوسستت ابراهيم خواند
آنگاه که نمروديان او را در آتش افکندند،
به حق يکتايي ات که ، تويي منت گذار و آفريدگار
پديد آورنده آسمانها و زمين
وصاحب شکوه و بزرگواری.
مناجات حضرت فاطمه زهراء (س)
نوشته شده توسط باوفا در 86/05/30 ساعت | لینک ثابت |
